ఆశయదేవి

మనుజుని మనుగడ కని కృంగితివే
మినుచెలి శశికళ ! ప్రణయవు దేవీ !

తనలో దాగిన రాక్షసత్వమును
మనుజు డెప్పుడూ చెరవిడదీయును

                చీల్చి చెండునట మానవత్వమును
                నిల్చును ఘోరపు నీడై దారుల
                              మనుజుని మనుగడ కని కృంగితివే !

ఆతని వెలుగై ఆతని ఛాయగ
అనుసరించునట ఆశయ దేవియు

               మనుజుని లోనే మను దేవత్వము
               ప్రణయ పవిత్రము పరవశ రూపము
                              మనుజుని మనుగడ కని కృంగితివే !

కాకుము పసరము కాకు పిశాచివి
లోక కంటకుడవై కూలకురా

               ఊకొట్టుము ప్రణయోక్తుల నరుడా
               సేకరించుముర శిల్ప రసజ్ఞత

నీకై నేనే నిత్యసుందరిని
నీ ఆనందము నేనే యనునట

                 నియత దేశికై ప్రియము సెప్పునట
                 మనుజుని ఉన్నతి కని పొంగెదవే !

కవియే యైనా గాయకుడైనా
రవిలా రంగుల రాజే నయినా

                 రాజ్యము లేలే పూజ్యుడె అయినా
                 ఆజ్యము పోసే యాజ్ఞికుడైనా
                              మతకర్తైనా శ్రుతికర్తైనా
                              వితములు తెలిసిన విజ్ఞుండైనా

ఆశయ ప్రణయము ఆరాధించును
ఆమెయె అతని ఆతంబనమని

                 మనుజుని మనుగడ వినిపించితివే
                 మినుచెలి శశికళ ! ప్రణయవు దేవీ !

నీవే ఆశవు నీవే ఆశయ
మీవే నా దివ్యావతరణమవు

                 నేను నరుడనట నీ వమర్త్యవే
                 నీలో నేనై నాలో నీవై

                               మనుజుని మనుగడ వినిపించితివే !
                               మినుచెలి శశికళ ! ప్రణయిని ! దేవీ !